Ang Sheehan Ni Mama

Ang Sheehans Syndrome ayon sa Wikipedia

"Sheehan syndrome, also known as postpartum hypopituitarism or postpartum pituitary necrosis, is hypopituitarism (decreased functioning of the pituitary gland), caused by necrosis due to blood loss and hypovolemic shock during and after childbirth."

Ang Mama ko meron nito. Nagkaroon siya nito noong 1989, nang ipanganak ang aking kapatid na lalake. 2 years old lang ako nun, so wala talaga ako maalala. Pero sabi nila, 10% na ang bigay ng doctor na HOPE na mabubuhay pa siya. Pumirma na ang tatay ko sa isang contract na nagsasabing di niya idedemanda ang ospital kapag namatay ang aking pinakamamahal na ina.

Ang balita ko pa, hindi na umuuwi ng bahay ang aking ama, dahil sa sobrang alala sa kung ano ang mangyari sa aking mama.

Sampu silang nasa ICU non. Tuwing meron kang maririnig na "toooooooooooooooooooot" tapos sabay umilaw ung pula, naku, ibig sabihin non mayron sumalangit na kaluluwa.
Dumaan ang araw at linggo haggang sa Mama ko nalang ang natira sa ICU. Ang ama ko umiiyak na, kasi isang "tooooooooooooooooooooooooooot" nalang, tiyak Mama ko na iyon. Grabe ang suspense nung mga panahong yun!

Buti nalang, habang kinakausap siya ng aming kaibigan na pari, bigla siyang nag OPEN EYES, at sinabing "Father, pakikuha ang novena kong Our Lady of Pardon." Ganyan talaga ang mama ko, nakahilata na nga siya sa ospital, ang uang hinanap ay ang kanyang novena. Napaka religious niya kasi.

So, after 20 years. Ang mama ko, parang masamang damo, matagal bago kunin ni Lord. Pero ubod siya sa bait. Siguro sabi ni Lord hindi pa niya talaga time, kasi marami pa siyang idudulot na mabuti sa buhay ng ibang tao. Pang apat na buhay na niya kasi ito! Ung pangalawa after ng hypovolemic shock niya, ang pangatlo after niya mabagksakan ng concrete sa ulo sa Divisoria, at yung pang apat, matapos niyang magkaMILD Stroke noong 2003.

Sabi ni mama, "Siguro kung selfish ako, MILYONARIYA NA AKO." Kasi naman nabagkasan siya ng concrete sa isang kanto malapit sa Divisoria. Hindi naman niya alam na may building na under contruction. Diba dapat nilalagyan nila ng sign na "WARNING: FALLING DEBRIS". Eh walang nakalagay. Eh di sana demanda na yun.

Balik tayo sa Sheehan's ni mama. Batang bata palang ng mama ko, nakasteroids na siya, ang dami na niyang gamot, nagcococktail na siya, then shempre lahat yun ay MANDATORY na itake niya kasi, ayon sa Doctor, "You stop your medicines, you die!" Grabe talaga yung doctor na yun. Feeling tuloy ni mama hinatulan na siya ng kamatayan.

Ang effect sa mama ko, paiba iba siya ng ugali, nagkaroon siya ng maagang pag bawas sa height, numipis at nanlagas ang kanyang buhok, naging pasain siya, naging sakitin, pero kahit ganun, lalong lumakas ang loob ng aking mama. IDOL!

Naapektuhan din ang kanyang thyroid gland, mayron na siyang Hypothyroidism. Kawawa naman si mama. Kaya medyo chubby siya at mahina sa lamig. Then prone pa siya sa osteroporosis. Ang kanyang hormones nagloloko na rin dahil sa condition niya at dahil na rin sa mga gamot niya, kaya si Mama, minsan parang bata, minsan masungit, minsan super lambing. Ang memory rin niya apektado, mahina na ang short term memory ni mama, kadalasan ang naaalala niya "Alam mo noong 1970's, 1960's", shempre wow! alam niya pa rin ung mga panahong yun. Pero hindi na siya credible source ng tela novela at ng mga recent events ng buhay. Ang hirap ng kalagayan ng aking Mama noh?

Pero kahit marami siyang napagdaanan, very active pa rin siya, nagnenegosyo kahit sinasabing magretire na siya. Totoo yung mind over matter. Buti nalang matatag ang nanay ko, hindi basta basta sumusuko kahit sa Sheehan's Syndrome niya. Kahanga hanga ang aking ina, at kahanga hanga ang aking ama, dahil sa dami ng napagdaanan nila, pinapatunayan lang nila na sila'y naging mas matatag bilang tao at mag asawa dahil sa mga nangyari at sa mga nangyayari.

Saludo ako sa Magulang ko!